• Slider 1
  • Slider 2
  • Slider 3
  • Slider 4
  • Slider 5

Aşık Ali İzzet (© Ozanlar.biz)
Fotoğraf: Ozanlar.biz

 

 

Aşık Ali İzzet©

 

1902-1981. Şarkışla’nın Höyük köyünde doğdu. Asıl adı Ali İzzet Özkan’dır. Okuma yazmayı köyündeki medresede öğrendi.

Bağlama çalıp türkü söylemeye hemen tüm öteki aşıklar gibi küçük yaşlarda başladı. İlk bağlama derslerini kendi köyünden Aşık Sabri ve Aşık Ali’den aldı.

Tüm bölgeleri adım adım dolaştı, yüzlerce deyiş söyledi. Kimi zaman kendi türküleri arasına başka aşıkların dizelerini kattı. Hatta Karac'oğlan, Pir Sultan gibi başka mahlaslarla şiirler yazdı.

1940 yılında Ankara Halkevi tarafından konuk edildi. Uzun süre Aşık Veysel (1894-1923) ile birlikte Köy Enstitülerinde gezici bağlama öğretmenliği yaptı. Türkülere olduğu kadar aşıklık geleneğinin bir parçası olan halk öykülerinin derlenmesinde de önemli bir kaynak oldu.

Aşık Ali İzzet Ankara'da öldü ve köyünde toprağa verildi.

Ali İzzet şiirleri ve çeşitli konulardaki görüşlerini, »Türkün Sazından« (1951), »Ağlıyor« (1955), »Teller de Muradın Alsın« (1958), »Şiirler« (1963), »Sürmeli« (1966), »Mühür Gözlüm« (1967), »Kırk Ambar« (1974) adlı kitaplarında topladı. Ayrıca İlhan Başgöz tarafından »Aşık Ali İzzet Özkan« (1979) adında bir kitap yayımladı.

 


 

 

Muradın Alsın

Şu sazıma bir düzen ver
Teller de muradın alsın
Gel beni bir tenhada gör
Diller de muradın alsın

Gel gidelim bizim ele
Düşmeyelim dilden dile
Diken sarmış gonca güle
Güller de muradın alsın

Bazı uğra bizim köye
Sana bakam doya doya
Dağ ceylanı in ovaya
Çöller de muradın alsın

Al’İzzet’im görüşelim
Bugün bayram barışalım
Aç göğsünü sarışalım
Kollar da muradın alsın

 


 

Ötüşün Kuşlar

Sökün ayı geldi çiğdemler bitti
Çırpını çırpını kakışın kuşlar
Gurbet elin kahrı yaktı kül etti
Yanın benim gibi tutuşun kuşlar

Sarı çiğdem mor menekşe kokuyor
Yeşil suna yaylamızda şakıyor
Şimdi garibanlar yola bakıyor
Bizim köye doğru yetişin kuşlar

N’olur kuşlar ben olsam tek gözünüz
Konuşurken ah ben olsam ağzınız
Hastalandım kaldım burda yalınız
Şu garip halime bakışın kuşlar

Gidin kuşlar gidin söylen yarime
Sahip olsun namusuma arıma
Sarılın boynuna benim yerime
Hal hatırdan sonra öpüşün kuşlar

Selam söylen Al’İzzet’in dostuna
Alın şu mektubu verin bestine
Yuva yapın bizim evin üstüne
Her sabah her sabah ötüşün kuşlar
 

 

Ö n c e k i  O z a n

  S o n r a k i   O z a n