Ana SayfaGenelAşık Gülistan

Aşık Gülistan

19001972. Arpaçay’ın Koç köyünde doğdu. Asıl adı Gülistan Çobanlar’dır. İlk medrese eğitimini köyünde aldı.

Küçük yaşlarda aşıklık geleneğine ilgi duydu. Yaklaşık 12 yaşında Aşık Şenlik’e (18501913) çıraklığa başladı. Bu dönemde aşıklığa ilişkin temel bilgileri, hikayeleri ve bağlama çalmayı öğrendi. 2 yıl kadar Aşık Şenlik’le dolaştı. Böylelikle Aşık Şenlik hikayelerini tüm ayrıntılarına dek öğrendi.

Kısa bir zamanda adını yörede duyuran Aşık Gülistan Çobanlar özellikle kendi bölgesinde olmak üzere birçok yeri dolaştı ve başka aşıklarla karşılaştı.

Oğlu Murat Çobanoğlu (1940-2005), Reyhani (1932-2006), İlhami Demir (1932-1987), Aşık Karahanlı (1922-2003), Hakkı Baydaroğlu gibi birçok aşığın yetişmesine katkıda bulundu ve ustalık etti.

Aşık Gülistan’ın bugüne kalan az sayıda şiiri değişik gazete, dergi ve araştırmalarda yayınlandı.

Gülistan Çobanlar Kars’ta öldü ve orada toprağa verildi.

* * *

Diyerler

Bir bağı ki kuran şahta vurursa
Dökülür gazeli soldu diyerler
Bir güzelin bahtı kara yazılsa
Toplanıp da hayıf oldu diyerler

Bir binanın temelini atarsan
Planlar döktürüp bina yaparsan
Bir gün saltanattan elin çekersen
Akıbet ne yerde kaldı diyerler

Yandı kara bağrım yandı tunç oldu
Gezdim bu dünyayı sonu hiç oldu
Bir gün derler bu Gülistan nic’oldu
Kalmadı dünyada öldü diyerler

* * *

Gözlerim

Hasretim güzelin mah cemaline
Baktıkça cananı gözler gözlerim
Bu yara sinemi yedi bitirdi
Ah çeker dermanı gözler gözlerim

Kahpe felek zehir kattı aşıma
Öz özüme dolandırdım işime
Kader neyse o gelecek başıma
Tek haktan fermanı gözler gözlerim

Gülistan’ım başka yarı neylerim
Bağbansız bahçeyi barı neylerim
Kurtarmayan servet varı neylerim
Son günü imamı gözler gözlerim

 

Aşık Gülistan‘dan bir örnek dinleyebilirsiniz.