• Slider 1
  • Slider 2
  • Slider 3
  • Slider 4
  • Slider 5

Erkinisli Azmi
Fotoğraf: Ozanlar.biz

 

 

Erkinisli Azmi©

 

1907-1987. Yusufeli’nin Erkinis (şimdiki adı Demirkent) köyünde doğdu. Asıl adı Mustafa Adil Özder’dir. 1. Dünya Savaşı (1914-1918) döneminde ailesiyle birlikte Sungurlu’ya göçtü. Öğrenimine orada devam etti. 1920 yılında ailesi yeniden Yusufeli’ne döndü. 2 yıl kadar babasından ders alan Azmi, daha sonra Ersis Merkez Numune Mektebi bünyesinde sınavlara katılarak ilkokulu bitirdi. 1923 yılında ise Erzurum Dar-ül Muallimin Mektebine girip 1928 yılında mezun oldu.

Halk şiirine küçük yaşlardan beri ilgisi olan Azmi, okul yıllarında şiir yazmaya ve aşıklık geleneğini öğrenmeye başladı.

Erkinisli Azmi 60 yıla varan öğretmenliği ve Kültür Bakanlığında çalıştığı döneminde dolaştığı ve görev yaptığı her yerde halk kültürüne ilişkin araştırmalarını sürdürdü.

Yüzlerce makalesi ve yazısı değişik yerlerde yayımlanan Azmi, hemen her konuda şiir yazdı. Kendi çağdaşlarından Ardanuçlu Efkari (1900-1980), Posoflu Müdami (1902-1967) gibi birçok aşıkla karşılaştı ve bu karşılaşmaları belgeledi.

Azmi’nin »Yusufelili Muhibbi« (1940), »Türk Çoruh’ta Kurtuluş ve Anavatana Kavuşma Anlamı«, »Doğu İllerimizde Aşık Karşılaşmaları« (1965), »Yusufelili Aşık Muhibbi ve Mevlid-i Şerif« (1968), »Yazı ve Resimlerle Çevre İncelemesi, Artvin İli 1« (Abdullah Aydın ile birlikte, 1969), »Artvin Folkloru 1« (1970), »Artvin ve Çevresi, 1828-1921 Savaşları« (1971), »Tarihte Çıldır (Ahıska) Atabeyleri ve Torunları« (1971), »Resimli Artvin İli Bilgileri 1« (1971), »Muhibbi ile Esmahan Hikayesi« (1976) adlı kitapları yayımlanan Azmi’nin özellikle Artvin ve Kuzeydoğu Anadolu aşıklık geleneğinde önemli çalışmaları oldu.

Ayrıca 16. yüzyılda yaşamış Bektaşi şairlerinden bir Azmi daha bulunmaktadır.

Azmi’nin şiirlerinin bir bölümü Hayrettin Tokdemir tarafından »Yusufelili Azmi« (1997) adıyla yayımlandı.

 


 

Esirger

Mecnun olduk bir Leyla’nın özüne
Sitemkardır gelmez derman esirger
Derim lütfet içem aşkın zehrini
Süründürür katle ferman esirger

Zulmü hem çok hem de cilve naz onda
Gönül tellerini çalar saz onda
Gülşen onda bahar onda yaz onda
İlaç kendisidir derman esirger

Bilmez çektiğimiz cevr ü cefayı
Merhametsiz zulmü yüz bin defayı
Böyle gider esirgerse vefayı
Azmi de elbet ki bir can esirger
 


 

Dağlar

Çıksam üstünüzden baksam sılaya
Tepeleri göğe yaklaşan dağlar
Hazırlanmış gibi göğü delmeye
Sivri tepeleri oklaşan dağlar

Başka güzellik var yağmur karında
Dertlere şifadır bugün yarın da
Bekçileşmiş durur yurt kenarında
Çelik kale gibi sıklaşan dağlar

Hiçbir duruş var mı böyle heybetli
Başları dimdiktir değil gurbetli
Sılasından ayrı biraz hasretli
Uzaktan uzağa koklaşan dağlar

Sümbül kokusudur esen rüzgarı
Bir beyaz çiğdemdir yazınki karı
Bir mevsimde zümrüt birinde sarı
Kışın pamuk giyip aklaşan dağlar
 

 

Ö n c e k i  O z a n

  S o n r a k i   O z a n