© BeKa                                                                                                      
 
Ozanlar Web Sitesi

 

Garip Bektaş

              Fotoğraf: Can Yayınları

 

Garip Bektaş©

1940-2009. Aşkale’nin Şoik (şimdiki adı Özler) köyünde doğdu. Asıl adı Bektaş Eyi'dir. İlkokulu köyünde okudu.

Küçük yaşlardan itibaren şiire ve halk edebiyatına ilgi duymaya başladı. Köyüne gelen aşıklar ve dedeler aracılığıyla geleneği öğrendi.

1952 yılında doğduğu yeri terkederek İstanbul’a yerleşti. Bir süre değişik işlerde çalıştıktan sonra 1963’te askere gitti. Askerlik dönüşü bir süre daha değişik işlerle yaşamını sürdüren Garip Bektaş, 1976 yılında İstanbul Belediyesi bünyesinde çalışmaya başladı ve 1999 yılında emekli oldu.

Garip Bektaş bu dönem içinde birçok aşıkla görüşüp dostluk kurdu. Şiirlerden 50 kadarı değişik sanatçılar tarafından bestelendi.

Garip Bektaş İstanbul'da öldü ve orada toprağa verildi.

Sevgiden toplumsal taşlamaya dek her konuşu işleyen Garip Bektaş'ın şiirleri »Geldim«, (1996), »Gördüm«, (1999), »Gezdim«, (2001), »Yazdım«, (2003) ve  »Gidiyorum«, (2005) adlı kitaplarda yayınlandı.


Bitirdin
 
Gül diyerek diken diktin bağıma
Gözün aydın dünya beni bitirdin
Zamansız kar yağdı gönül dağıma
Gözün aydın dünya beni bitirdin

Kalbime bir yara açtın derinden
Yüreğimi söküp aldın yerinden
Hangi seven vefa gördü yarinden
Gözün aydın dünya beni bitirdin

Ömrümün boyunca çektirdin acı
Açtığın yaranın yoktun ilacı
Yıkıldı gönlümün tahtıyla tacı
Gözün aydın dünya beni bitirdin

Yorgun düştü bu gönlümün kervanı
Geldi çattı ayrılığın zamanı
Bir gün sürdürmedin demi devranı
Gözün aydın dünya beni bitirdin

Bu Garip Bektaş’la dalganı geçtin
Çile çekmek için hep beni seçtin
Sen benim başıma çok işler açtın
Gözün aydın dünya beni bitirdin

Sen Geldin
 
Yıllar önce açılmıştı aramız
Yine bugün hatırıma sen geldin
Kabuk tutmuş, küllenmişti yaramız
Yine bugün hatırıma sen geldin

Ne bir mektup ne bir haber bekledim
Sır diyerek sevgimizi sakladım
Şöyle geçen yıllarımı yokladım
Yine bugün hatırıma sen geldin

Yaşım yüz olsa da, ister yüz elli
Gönlüm unutmamış seni temelli
Hasretin içimde çıkmıyor belli
Yine bugün hatırıma sen geldin

Ayrılık treni gelip geçerken
Sevda dağlarını delip geçerken
Herkes kendisine bir yar seçerken
Yine bugün hatırıma sen geldin

Garip Bektaş der ki hayalde düşte
Akıldı bırakmadı bu sevda başta
Dört mevsim içinde baharda kışta
Yine bugün hatırıma sen geldin

 

Garip Bektaş ● Ne Bilir

 

Arvinli Ozanlar                                                                                                                        Sonraki

 
www.FolklorEdebiyat.com