• Slider 1
  • Slider 2
  • Slider 3
  • Slider 4
  • Slider 5

Aşık Beyani (© Ozanlar.biz)
Fotoğraf: Ozanlar.biz

 

 

Aşık Beyani©

 

1938-2005 yılında Darende’nin Irmaklı köyünde doğdu. Asıl adı Halil İbrahim Güleç’tir. İlkokulu köyünde okudu.

Halk şiirini ve aşıklık geleneğini babasından öğrendi. Ayrıca köylerine gelip giden aşıklar aracılığıyla bilgisini pekiştirdi.

Yöredeki bir gazetenin açtığı yarışmada birincilik almasıyla adı duyuldu. 1973 yılında Konya Aşıklar Bayramına katıldıktan sonra Beyani mahlasını aldı. Aynı zamanda Türkiye’nin öteki yörelerinden birçok aşıkla dostluk kurdu.

Aşık Beyani değişik zamanlarda Kültür Bakanlığı, Halk Ozanları Derneği ve TBMM tarafından düzenlenen yarışmalarda çeşitli ödüller kazandı.

Doğa, sevda, din gibi çeşitli konuları işleyen Aşık Beyani’nin şiirlerin bir bölümü HAGEM tarafından »Beyan Ettiklerim« (1990) adıyla yayımlandı.

Aşık Beyani bir kaza sonucu köyünde öldü ve orada toprağa verildi.

 


 

Çevirdi

Yine hava bozuk akıyor seller
Yağmur yağışını kara çevirdi
Seherde kırk dilden öten bülbüller
Birden avazını zara çevirdi

Ne söylesek sözlerimiz sert çıkar
Konuştukça dert içinde dert çıkar
Kuzu alsak post içinden kurt çıkar
Ayva meyvesini nara çevirdi

Aşiret bozulmuş bakımsız yurtlar
Birbiri üstünde çoğaldı dertler
Fikir savaşında yenilen fertler
Çekti yumruğunu zora çevirdi

Mümkün olsa ayla güneş doğmazdı
Bildiğim aslanı aslan boğmazdı
Koyup kaçsak insanlığa sığmazdı
Dostlarımız bizi dara çevirdi

Arzu ede ede engeller aştık
Beyani der akıl ile savaştık
Yüze gülenlerde hep yüzün düştük
Gönül umudunu yere çevirdi
 


 

Edendir

Musalla taşında şu yatan kişi
İbret kürsüsünde vaaz edendir
Sonsuzluğa doğru bunun gidişi
Bizlere yol açıp bir iz edendir

İyi kötü amelleri elinde
Sermayesin beze sarmış belinde
Hareketsiz durur kıyam halinde
İnsanlık adına niyaz edendir

Burada bıraktı bindiği atı
Geriye dönüş yok kararı katı
Evet bu ömrünün son saltanatı
Omuzlar üstünde bir naz edendir

Beyani yok mudur müşkül danışan
Memnun ki dönmüyor oraya düşen
Sanma ki dili yok sükut u lisan
Anlarsın her dilden hoş söz edendir
 

 

Ö n c e k i  O z a n

  S o n r a k i   O z a n