• Slider 1
  • Slider 2
  • Slider 3
  • Slider 4
  • Slider 5

Cemal Divani (© BeKa)
Fotoğraf: Bekir Karadeniz

 

 

Cemal Divani©

 

1960 yılında Oltu’nun Sütkans (şimdiki adı Duralar) köyünde doğdu. Asıl adı Cemal Alper’dir. İlkokulu köyünde Pakih şimdiki adı (Kemerkaya) köyünde okudu.

Aşıklık geleneğinin yoğun olduğu bir yörede büyüdüğünden şiirle ve türkülerle küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. 1974 yılında köylüsü Oltulu Mevlüt İhsani’nin yanında yetişmeye başladı. Zamanla bağlama çalmayı da öğrenip kendini geliştirince mahlası da ustası tarafından verildi.

1975 yılında Bursa’ya yerleşti. Süreç içinde Ruhani, Reyhani, Hüseyin Sümmanoğlu, Nusret Toruni gibi karşılaştığı aşıklar aracılığıyla bilgisini pekiştirdi ve bu aşıklarla dostluk kurdu.

Cemal divani 1995 yılında Bursa’da oluşturulan Bursa Halk Ozanları Derneğinin kurucu üyesi ve daha sonra birkaç dönem başkanlığı görevinde bulundu.

Şiirleri çeşitli gazete, dergi ve araştırmalarda aktarılan Cemal Divani’nin düzenlediği türkülü bir anlatı ve bazı şiirleri ise verdiği bazı kişiler tarafından yitirildi ya da bir daha geri alamadı.

 


 

Deme

Gönül her fenadan sakın kendini
Yapması zor gönül yıkarım deme
Bulayım diyorsan ilmin demini
Bir pireye yorgan yakarım deme

Kemale saygı duy gözle engini
Davul bile arar imiş dengini
Eserse yel bozar gülün rengini
Miski amber gibi kokarım deme

Sulbün temiz ise olmazsın katı
Ruhunda işlersin her bir sanatı
Sevda deresine vururlar seti
Hep kendi doğruma akarım deme

Kurban alim olmaz okumadan bilmeden
Şad olunmaz bu dünyada gülmeden
Ey Divani Azirail gelmeden
Dünyada usanır bıkarım deme

 


 

Saçlarını

Gitme ceylan gözlü gül yüzlü maral
Sakla al yazmaya sar saçlarını
Söyle kimler ile ettin kalma kal
Rüzgar mı dağıttı gür saçlarını

Ağ yanağa siyah benler kondurma
Giden yolcuları yoldan döndürme
Açıp cemanlını bağrım yandırma
Perde et yünü de ger saçlarını

Güzel de bu kadar olmaz ki inat
Sesledim gelmedin nedir kabahat
Haya pınarında ter inen ıslat
Tara bölük bölük ör saçlarını

Gözden uzak etmiş dünya varını
Çıkmaz sevdalara salmış serini
Şu geçen günlerin bir değerini
Felek bir gün eyler yar saçlarını

Bilmez misin sevenlerin halını
Çekti gitti yar salını salını
Sır etmişti Divan’a zülfün telini
Korkarım ki sara yer saçlarını
 

 

Ö n c e k i  O z a n

  S o n r a k i   O z a n