• Slider 1
  • Slider 2
  • Slider 3
  • Slider 4
  • Slider 5

Hüseyin Çırakman (© BeKa)
Fotoğraf: Bekir Karadeniz

 

 

Hüseyin Çırakman©

 

1930-2013. Sungurlu’nun Körkü köyünde doğdu. Okuma yazmayı köyündeki bazı kişilerden öğrendi. Sonraki yıllarda ise dışarıdan sınavlara girerek diploma aldı.

Aşıklık geleneğini ve ilk türküleri babasından öğrendi. Usta malı deyişler okuyan babası bağlama çalmayı bilmediğinden, Çırakman yaklaşık 15 yaşında köyündeki Nesimi Caferi’den bağlama çalmayı öğrendi. Aynı yaşlarda bir kıza aşık oldu ancak başlık parası nedeniyle bir araya gelmeleri olanaklı olmadı.

20 yaşına dek usta malı deyişler söyleyen Çırakman, daha sonra ise kendi yazmaya başladı. Askerlik dönüşünde çeşitli işlerde çalıştı. Bir miktar para biriktirince kendi destanlarından birini bastırıp toplu yerlerde satmaya başladı. Bir dönem bu biçimde yaşamını sürdürmeye çalışmasına karşın, geçim sıkıntısı yüzünden Ankara’ya göç etti.

1964 yılındaki Hacı Bektaş-ı Veli’yi anma gecesinde okuduğu »Hoşgeldiniz Erenler« türküsüyle kısa sürede geniş bir çevrede tanınan Çırakman, 1975 yılında kurulan Halk Ozanları Kültür Derneği oluşumunda da yer aldı.

Hüseyin Çırakman, yaşamı, şiirleri ve araştırmalarını, başta »Aşık Hüseyin Çırakman, Hayatı ve Deyişleri« (1956), »Hoşgeldiniz Erenler« (1969), »Halkın Sesi, Halk Ozanları« (1978), »Çorumlu Halk Ozanları« (1992), »Deyişleri ile Dünü ve Bugünün Halk Ozanları« (1996) adlı kitaplarda topladı.

Hüseyin Çırakman Ankara’da öldü ve Sungurlu’nun Akpınar köyünde toprağa verildi.

 


 

Başka
Herkesin gözü var aleme bakar
Arifin gerçeği görüşü başka
Aşığın ateşi içini yakar
Hak deyip güzeli sarışı başka

İnsanlar yükselir kendi özünden
Kişinin kemali kendi yüzünden
Kullar sultan olur tatlı sözünden
Kamilin pişirip verişi başka

Muhabbette gözler göze bakışır
Gönülden gönüle sevgi akışır
Sevenlere sevilmesi yakışır
Cömerdin sofrayı serişi başka

Çırakman’ım burda derdin dermanı
Kötülüğe okudukça fermanı
Aşk yeliyle savurdukça fermanı
Sırr-ı hakikatin yarışı başka

 


 

Ben
Ne olur bizleri böyle hor görmen
Kendine hükmeden hükümdarım ben
Yok olmamız için ıstırap vermen
Bakın düşünüyom çünkü varım ben

Şeylerden algılı duyguluyum ben
İnsan haklarına saygılıyım ben
Çünkü yarınımdan kaygılıyım ben
Bunlar için vicdan namus arım ben

Nicelik değişir yok olamam ki
Olduğumdan fazla çok olamam ki
Hak bende yok ise hak olamam ki
Bütün canlılara gerçek yarim ben

Koca güneş dünyamızı ışıtır
Hava toprak su da hayat taşıtır
Çırakman’ım bilmeyeni üşütür
Yüksek dağ başında buzlu karım ben
 

 

Ö n c e k i  O z a n

  S o n r a k i   O z a n