• Slider 1
  • Slider 2
  • Slider 3
  • Slider 4
  • Slider 5

Dost Yusuf (© Sait Küçük arşivi)
Fotoğraf: Sait Küçük arşivi

 

 

Dost Yusuf©

 

1952 yılında Ulaş’ta doğdu. Asıl adı Yusuf Çıldır’dır. İlk ve orta öğrenimini Sivas’ta, yükseköğrenimini Eskişehir’de tamamladı.

Edebiyat ve müzikle küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. Okuduğu kitaplar ve görüştüğü bazı kişiler aracılığıyla kendini geliştirdi ve bilgisini pekiştirdi.

Şiirin yanında bağlama, ut ve tambur çalmayı öğrenen Dost Yusuf hem usta malı türküler söylemekte, hem de kendi şiirlerini bestelemeye yöneldi. Ayrıca görev yaptığı yerlerde birçok müzik grubu oluşturup çalıştırdı.

Türkiye’nin birçok bölgesinde devlet memuru olarak görev yapan Dost Yusuf katıldığı yarışmalarda bazı ödüller aldı.

Bazı edebiyat derneklerini de üyesi olan Dost Yusuf’un şiirleri değişik gazete, dergi ve araştırmalarda yayınlandı.

 


 

Bir Yanım Gurbet

Gecenin matemi çökmüş içime
Bir yanımda hasret bir yanım gurbet
Böylece yaşamak gider gücüme
Bir yanımda hasret bir yanım gurbet

Sen yokken yanımda dünya bana dar
Gönlüm gamla dolar dert katar katar
İşte hergün böyle sabaha kadar
Bir yanımda hasret bir yanım gurbet

Geçti gece sensiz şafak söküyor
Gözler mahmur olmuş uyku akıyor
Her gece başka bir iz bırakıyor
Bir yanımda hasret bir yanım gurbet

Elimdeki tek sermayem vakitti
Bilmedim kıymetin geçip de gitti
İçtim yudum yudum şişeler bitti
Bir yanımda hasret bir yanım gurbet

Hep böyle söylenir gurbet şarkısı
Bir kez dertlenirsen gelir arkası
Dost Yusuf’u sarmış hasret korkusu
Bir yanımda hasret bir yanım gurbet

 


 

Gönül

Buralarda sensiz günler geçmiyor
Yalnızlık canıma tak etti gönül
Bülbül güle suskun gonca açmıyor
Uzun sessiz gece kahretti gönül

Hasret kaderimde alın yazısı
Boş ver bunlar geçer dedi bazısı
Her saat artıyor yürek sızısı
Sabrımı eritip tüketti gönül

Bahar çabuk geçti yazda tat kaçtı
Havalar soğudu turnalar göçtü
Haziran demiştin eylülde geçti
Verdiğin süreler hep bitti gönül

Sürgünler boy verdi yaprağa durdu
Gelmeyince gazel gibi kavurdu
Dost Yusuf’u mevsim mevsim savurdu
Yılların ardına terk etti gönül
 

 

Ö n c e k i  O z a n

  S o n r a k i   O z a n