Ana Sayfa ◊ Biyografi ◊ Şiirler ◊ Albümler ◊ Linkler ◊ İletişim
Felek
Bir civan gibiydim dert yoktu serde
Büktün kemendimi dal ettin felek
En sonunda duçar ettin bir derde
Hastahaneleri yol ettin felek
Acı sözler hançer oldu canıma
Günde bin dert sıralandı önüme
Gelenim yok gidenim yok yanıma
Hısım akrabayı el ettin felek
Hep günlerim geçti figanda zarda
Yıllar oldu haber gelmez o yarda
Çağlayan ırmakta ağzın sularda
Çaldın taştan taşa sal ettin felek
Kuruttun elimde fidan dalları
Yemezdim sofrada kaymak balları
Beğenip giymezdin libas şalları
Eğnime urbayı çul ettin felek
Mahmut Erdal tükenmezken bitmezken
Olura olmaza minnet etmezken
Ezel kıymetine paha yetmezken
Şimdi kıymetimi pul ettin felek
Nefsine Kul Olmuş
Nefsine kul olmuş kibirli kişi
Özünden benliği silememiştir
İçi fitne fesat melektir dışı
O kendi kendini bilememiştir
Ben bilirim diye atıp tutsa da
Riya olur el etekler öpse de
Üç yüz altmış beş gün kusur etse de
Birgün bile özür dilememiştir
Dokunur mideye çiğ yeme pişir
Bedeni beynine yük eder taşır
Beyhude yorulur döner dolaşır
İstenen noktaya gelememiştir
Her aşık çalamaz aşkın sazını
Kendi söyler kendi dinler sözünü
Türap olup yol etmeyen özünü
Bir mürşitten ilham alamamıştır
Mahmut Erdal der ki kıramam kaşı
Bile bile yemem muhannet aşı
Sevgi harmanında taneyle taşı
Hakkın kalburunda elememiştir
Hayalin Karşımda
Hayalin karşımda her an her zaman
Silmedin gönlümden karelerini
Eğer senden bana fayda yok ise
Arayım derdimin çarelerini
Hasretinle sinem dağlar gezerim
Karalar giyinip bağlar gezerim
Söyleyip derdimi ağlar gezerim
Sen açtın sinemin yarelerini
Gönül deryasında yekenim battı
Dalga vura vura karaya attı
Kirpiklerin oku tarumar etti
Virane gönlümün parelerini
Mahmut Erdal destan oldum dillerde
Haber bekledim esen yellerde
Kulağım haberde gözüm yollarda
Uzattın hasretlik aralarını
Gönder
Beklerim selamın seher zamanı
Ilgıt ılgıt esen yel ile gönder
Engel olur ise dağlar dumanı
Mektupla geç kalır tel ile gönder
Aşk ateşi gül sinende coşarsa
Firkat gelir ela gözler yaşarsa
Irmak kenarına yolun düşerse
Bırak boz bulanık sel ile gönder
Selviye benzersin dallar içinde
Herkes seni söyler diller içinde
Eğer dolaşırsan güller içinde
Kopar yaprağını dal ile gönder
Ateşlere yakma Mahmut Erdal'ı
Tükendi takatı kalmadı hali
Kulağım haberde gözletme yolu
Ağızdan ağıza dil ile gönder
Boşuna
Mahsul alamazsın ekme boşuna
Üfleyip püfleyip doksan dokuzu
Bir yarar sağlamaz çekme boşuna
Can tutma kafeste bırak hür olsun
Görmediğin gördüm deme sır olsun
Yanlış işe mürşit olsun pir olsun
Divan durup boyun bükme boşuna
Varlığında o girenler koluna
Yoksul düşsen ayak basmaz çuluna
Vefasız duyarsız dostun yoluna
Ağlayıp gözyaşı dökme boşuna
Sen ki hiçbir işe yaramıyorsan
Özünü yerlere seremiyorsan
Gelişen tekniği göremiyorsan
İsraf edip ışık yakma boşuna
Mahmut Erdal hakka bağla özünü
Kendini bilmezden çevir yüzünü
Eşin bile dinlemezse sözünü
Dert edip kafana takma boşuna
İbaret
Faydan yoksa tabiata insana
Ömrün gelir geçer boştan ibaret
Gelip geçicidir güvenme cana
Kanat çırpar uçar kuştan ibaret
Alıcı kuş gibi yırtıcı olsan
Bakmaya kıyılmaz nevcivan olsan
Sırtı yere gelmez pehlivan olsan
Ecel çelme takar tuştan ibaret
Ak düşer saçına buruşur yüzün
Sis çöker önüne puslanır gözün
İlenmeye başlar oğlun ve kızın
Tesellin gözdeki yaştan ibaret
Cem olur cemaat ısınır suyun
Paşa mı bey misin fark etmez soyun
Mevtine kesilir koç veya koyun
Can için verilen aştan ibaret
Mahmut Erdal bir gün kabrin kazılır
Eşin dostun yarenlerin üzülür
Ak üstüne kara künyen yazılır
Başına dikilen taştan ibaret
Değişmiş
Arzuladım görem dedim sılayı
Toprağı değişmiş taşı değişmiş
Ne düğünü kalmış ne de halayı
Altınlı puşulu başı değişmiş
Türküleri vardı oy Gürcüm Gürcüm
Al yeşil giyinip düzülen bercin
Yufka ekmek ile yemlik dürmecin
Sofrası değişmiş aşı değişmiş
Hüzünlü bakışlar eğilmiş kaşlar
Yıkılmış konaklar dökülmüş taşlar
İklim etkilemiş bentler barajlar
Baharı değişmiş kışı değişmiş
Hani nerde senin yeşilin alın
Neden ırgalanmaz yaprağın dalın
Bağrında büyüyen Mahmut Erdal'ın
Hayali değişmiş düşü değişmiş
Beni
El ne bilir yar aşkına yandığım
Mecnun’a döndürüp del’eyler beni
Aşkın kemendini atar boynuma
Bağlar zülüfüne köl’eyler beni
Ateşten betermiş bu aşkın hali
Kurutur yaprağı soldurur dalı
Bağrım üryan olur Kerem misali
Yakar ateşlere kül eyler beni
Beklerim yolunu yağmurda karda
Hep günlerim geçer figanda zarda
Yaz bahar ayında azgın sularda
Çarpar taştan taşa sal eyler beni
Mahmut Erdal derdim dökem sazıma
Hangi birgün yanam kara yazıma
Her gelip geçtikçe basar yüzüme
Ayaklar altında çul eyler beni