• Slider 1
  • Slider 2
  • Slider 3
  • Slider 4
  • Slider 5

Ezeli Doğanay (© Ozanlar.biz)
Fotoğraf: Ozanlar.biz

 

 

Ezeli Doğanay©

 

1966 yılında Tercan’ın (sonradan Aşkale’ye bağlanan) Tozluca köyünde doğdu. İlköğrenimini köyünde ve İzmir'de, ortaöğrenimini İzmir'de tamamladı.

Aşıklık geleneğini ve bağlama çalmayı küçük yaşlardan itibaren öğrenmeye başladı. 1977 yılında ailesiyle birlikte İzmir’e yerleşti.

1986 yılında Almanya’ya gitti. Aynı yıl birkaç arkadaşıyla birlikte »Halk Ozanı« adlı dergiyi çıkarmaya başladı. 1990’dan başlayarak 2 yıl kadar bir televizyon programı hazırlayıp sundu.

Ezeli Doğanay’ın şiirleri çeşitli sanatçılarca bestelenerek seslendirildi. Ayrıca çeşitli dergi ve gazetelerde yazı ve şiirleri yayımlandı Doğanay, Ursula Reinhard ve Rıza Zelyut gibi araştırmacıların çalışmalarına da katkıda bulundu.

Ezeli Doğanay, şiirlerinde, sevgiden toplumsal sorunlara dek hemen her konuyu işlemektedir.

Ezeli Doğanay, şiirlerinin bir bölümünü »Gurbet Denen Alıcı Kuş« (1988), »Kurşun Neylesin Türküye« (1994), »Yüreğimi Astım Gözlerine« (1995), »Apocu Cenk Türküleri« (1999), araştırmalarını »Gülüşleri Çiçek Kokar« (1997), »Rüzgarda Savrulan Ömür« (1998), »Kadın Halk Ozanları« (1999), »Kızılbaş Kadın Şairler« (2003) adlı kitaplarda topladı.

 


 

Aşk İle

Aşk ile yoğrulmuş tenim
Yaban ellerde ellerde
Meyilim kaldı yar benim
Gonca güllerde güllerde

Unut gönül gamı unut
Olunca aleme umut
Gökyüzünde ağlar bulut
Yaşı sellerde sellerde

Hoş kokuyor bağda gülüm
Koklayana yoktur ölüm
Savruldu toprağım külüm
Esen yellerde yellerde

Ezeli’yim bugün hoşum
Ölüm bir adımcık koşum
El sanır ki ben sarhoşum
Adım dillerde dillerde

 


 

Gayrı

Nazlı yarim şimdi yad elde kaldı
Elim ulaşmıyor ulaşam gayrı
Nedendir keder hep kapımı çaldı
Neden zehir bana bu yaşam gayrı

Gün doğup dağlardan öte aşarsa
Herkes sevdiğine doğru koşarsa
Kim ki alın teri ile yaşarsa
Odur benim ağam hem paşam gayrı

Kendi vücuduma geçmiyor sözüm
Gönül ister ama kesmiyor gözüm
Mecalsizdir artık şu iki dizim
Takatim yok karlı dağ aşam gayrı

Yanar Ezeli’nin hep yanar bağrı
Basar yüreğine ince bir ağrı
Yar adı duyunca hep ona doğru
Genç değilim artık ben koşam gayrı
 

 

Ö n c e k i  O z a n

  S o n r a k i   O z a n