Enver Çelik©

1943 yılında Ardanuç’un Sagara (şimdiki adı Sakarya) köyünde doğdu. İlkokulu köyünde, öğretmen okulunu Cilavuz’da (şimdiki Susuz) okudu.

Aşıklık geleneği ve şiiri küçük yaşlardan itibaren öğrenmeye başladı. Köyüne gelip giden aşıkların da etkisiyle birçok halk hikayesini ve önceki aşıkların deyişlerini öğrendi.

Öğretmen okulu yıllarından sonra şiirle daha da yoğunlaşan ve değişik konuları işleyen Enver Çelik’in şiirleri değişik gazete, dergi ve araştırmalarda yayınlandı.

Uzun yıllar Türkiye’nin değişik bölgelerinde öğretmenlik yapan Enver Çelik emekli olduktan sonra yerleştiği İzmit’te daha da yoğun olarak şiire yöneldi.

Şiirlerinin bir bölümünü »Daldan Dala« (1997) adlı kitapta topladı.


Aradım

Mutluluk dedim de yollara düştüm
Şehirde ilçede köyde aradım
Didik didik ettim koca dünyayı
Ağada paşada beyde aradım

Ankara İstanbul Edirne Van’ı
Dediler gez dolaş dünyayı tanı
Meyhaneye girdim ordadır hani
Rakıda şarapta meyde aradım

Nedense durmamış baharda yazda
Fazla eğlenmemiş gelinde kızda
Belki saklı dedim şarkıda sazda
Kemanda tellerde yayda aradım

Konaklara girdim köşke saraya
Duydum Kafdağında vardım oraya
Yeryüzünde yokmuş gidem nereye
Merkürde Venüsde Ayda aradım

Çelik’e sordular mutluluk nedir
Bir nefes sıhhatle bir içim sudur
Kendini kendinde bulmuşsan odur
Şükür diyebilen soyda aradım

* * *

Gitti

O üzgün bakışa can mı dayanır
Gözlerini süzüp yürüdü gitti
İçimden birşeyler koptu benimde
Adımlar kararsız sürüdü gitti

Kaşları gözleri endamı boyu
Muhakkak melektir meşrebi soyu
Ömre bereketti neşeli huyu
Can içinde canım var idi gitti

O gitti boşandı koca Marmaris
Uçtu mutluluğum çöktü bir yeis
Kalbim bomboş kaldı bu ne garip his
Çelik’in gönlüne yar idi gitti