• Slider 1
  • Slider 2
  • Slider 3
  • Slider 4
  • Slider 5

Ali Rıza Malkoç (© Ozanlar.biz)
Fotoğraf: Ozanlar.biz

 

 

Ali Rıza Malkoç©

 

1965 yılında Samsun'da doğdu. İlk ve ortaöğrenimin Samsun'da, yükseköğrenimini Eskişehir'de tamamladı.

Küçük yaşlardan itibaren edebiyatla ve şiirle ilgilenmeye başlamış olmasına karşın yaklaşık 40 yaşında yazmaya yöneldi. Ozan Sentezi'nin yardımıyla da geleneksel şiiri öğrendi. Ayrıca okuduğu kitaplar aracılılığıyla kendin geliştirdi ve bilgisini pekiştirdi.

Ali Rıza Malkoç geleneksel bir usta-çırak ilişkisinde yetişmemesine karşın Kuddusi (1760-1848), Everekli Seyrani (1807-1866), Deliktaşlı Ruhsati (1836-1912), Narmanlı Sümmani (1860-1915), Daimi (1932-1983), Sefil Selimi (1933-2003), Ozan Sentezi (1962) gibi aşıkları/şairleri kendisine usta olarak kabul etti.

Ali Rıza Malkoç'un şiirleri çeşitli gazete, dergi ve araştırmalarda aktarıldı.

Ali Rıza Malkoç'un şiirlerine ilişkin Şahin Çahan (2007), İrem Güler ve Merve Alkan (2008), Tuğba Özdinç (2010 ), Ahmet Demircan (2010) tarafından bitirme ve lisans tezleri hazırlandı. Ayrıca »Türküler Bizi Söyler 1« (2004), »Türküler Bizi Söyler 2« (2005), »Duygular Dillensin« (2006), »Bahçeler Güllensin« (2007) adlı şiir kitapları yayımlandı.

 


 

Dikkat Et

Dikkat et ey nefsim adımlarına
Dört yanlışın beş doğruyu götürür
Ölçü koy dünyalık yudumlarına
Yanlış hesap sermayeyi batırır

Sanma beş çarpı beş yirmi beş eder
Girince girdaba kaybolur gider
Sayıların hükmü olur mu heder
Emin elde ulvi tahta oturur

Aldığın her nefes sunulur peşin
Şükür gerektirir her daim düşün
Gelişine eşit olur gidişin
Boş küfeyle musallaya yatırır

Her aza her duygu ayrı bir sanat
Gezdirir kırk alem istemez kanat
Bugünü yarını güllerle donat
Kopunca dal kökten değer yitirir

Malkoç Ali yazıverdi nefsine
Yer kalmışsa eğer alır hıfzına
Arzu etmez leke değsin lafzına
Bir kelime bir eseri bitirir

 


 

Güle Güle

Bahçıvan misali çiçektir dünyam
Sen kime vurgunsun ben güle güle
Kavuşmaktan yana hayalim rüyam
Ayrılık hüzünlü dön güle güle

Bayramdan bayrama gelir selamın
Kara kış var toprağında sılamın
Tutsaktır vurgusu dilde kelamın
Dallar diken besler kon güle güle

Dünya meydanında yürür gideriz
Sevinç ve kederi burda tadarız
Hataların bedelini öderiz
Bize düşen sevda yan güle güle
 

 

Ö n c e k i  O z a n

  S o n r a k i   O z a n