• Slider 1
  • Slider 2
  • Slider 3
  • Slider 4
  • Slider 5

Ozan Naçari (© BeKa)
Fotoğraf: Bekir Karadeniz

 

 

Ozan Naçari©

 

1947 yılında Alaca’nın Çıkhasan köyünde doğdu. Asıl adı Ali Çetin’dir. İlkokulu köyünde okudu.

Köyüne gelip giden aşıklardan etkilenerek şiire ve bağlamaya yöneldi.

Ozan Naçari, 1963 yılında Ankara’ya giderek birçok aşıkla tanıştı ve bilgisini pekiştirdi. Bu dönemden sonra özellikle Kul Ahmet’in desteğini gören Naçari, Türkiye’nin değişik bölgelerini dolaştı.

Ozan Naçari Ankara’ya yerleştikten sonra halk ozanlarının değişik örgütlenmelerine katıldı ve derneklerde yöneticilik yaptı.

Ozan Naçari’nin »Anadolu Kültürü ve Ozanlarımız« (1995), »Anadolu’yu Gezen Ozanlar« (1997) ve »Anadolu’nun Çileli Ozanı Hüseyin Sürmeli Varto« (1998) adlı araştırmaları yayımlandı.

 


 

Beni Beni

Şivan düştü şu bağıma
Yaraladı beni beni
Duman çöktü gam dağıma
Pareledi beni beni

Çok tatlıymış arı balı
Başına çalınsın malı
Dostlar budur dünya hali
Küreledi beni beni

Ben canlara varamadım
Hal hatırın soramadım
Hem faydalı olamadım
Araladı beni beni

Aşk ateşi var özümde
Gerçekler yatar sözümde
Durmaz akar yaş gözümde
Turaladı beni beni

Naçari zaman çatmadan
Bedeni toprak yutmadan
Azrail alıp satmadan
Kiraladı beni beni

 


 

Döndük

Bahar ile yaza kandım
Kervan geçmez yola döndük
Yüze güleni dost sandım
Soğuk esen yele döndük

Dumanlı dağda kar idik
Hep güneş vurdu eridik
Biz de sel olduk yürüdük
Çağlayıp da sele döndük

Ozan Naçari yoldadır
Hem insanda hem kuldadır
Güzel söyleyen dildedir
Bülbül olup güle döndük
 

 

Ö n c e k i  O z a n

  S o n r a k i   O z a n