• Slider 1
  • Slider 2
  • Slider 3
  • Slider 4
  • Slider 5

Osman Kaya (© Ozanlar.biz)
Fotoğraf: Bekir Karadeniz

 

 

Osman Kaya©

 

1947 yılında Ardanuç’un Göraşet (şimdiki adı Kutlu) köyünde doğdu. İlkokulu köyünde, ortaokul ve liseyi daha sonra İzmir'de tamamlandı.

Şiire küçük yaşlarda ilgi duymaya başladı. 15 yaşındayken bir arkadaşıyla birlikte, başlık parası biriktirmek için gurbete çıktı. Önce İstanbul’a sonra da Adana’ya gitti.

Osman Kaya'nın 19 yaşında 2 kitabı yayımlandıktan sonra giderek belli bir çevrede duyulmaya başladı.

Faruk Nafız Çamlıbel, Behçet Kemal Çağlar, Cemal Safi, Halil Soyuer gibi birçok tanınmış şairle görüştü. Bazılarından özellikle yakın destek gördü.

Edebiyata ilişkin çok geniş bir arşive sahip olan Osman Kaya, kendi yöresinin birçok şairinin eserini de bulundurmaktadır.

Bazı şiirleri bestelenen, birçoğu çeşitli gazete, dergi ve araştırmalarda yayımlanan Osman Kaya’nın »Okullar Sesleniyor« (1966), »Yeşil Ada’nın Acı Destanları« (1966), »Elleme« (1983), »Yaylalar« (1985) ve »Yaşamımdan Çizgiler« (1986), »Bir Ömrün Şiirleri« (2002), »Evreni Bütün Edelim« (2003), »50 Senemi Verdim« (2010) ve »Nerdesiniz« (2015) adlı kitapları yayımlandı.

 


 

Mezarımda

Olur ya ölürsem şu gurbet elde
Bırakma ilk gece kal mezarımda
En seçkin sazları toparla gel de
Bütün şarkıları çal mezarımda

Sabah tarayınca düşen saçını
Akşam toprağıma koy birkaçını
Çiçeğim yok diye çekme içini
İstemem tomurcuk gül mezarımda

Ellerini koy da üstüne taşın
Ne idik ne olduk şöyle bir düşün
Yanağından düşen tek damla yaşın
Yeşil vaha olsun çöl mezarımda

Sakın bağışlama ben af istemem
Başka kelam başka bir laf istemem
Matem tutma siyah çarşaf istemem
Giy beyaz gelinlik tül mezarımda

 


 

Sevgilim

Her dolu kadehi bade belleyen
Mey yerine zehir içer sevgilim
Tanrı kovmaz Adem ile Havva’yı
Hayal eken hüsran biçer sevgilim

Dağı doruğundan deldiğin zaman
Vadisinden Ağrı geldiğin zaman
Çözüp örekleri güldüğün zaman
Yanağında çiçek açar sevgilim

Tanyerinden sen çık güneş çıkmasın
Çok tarama sarı saçlar akmasın
Dolu bak gözlerin boşa bakmasın
Gider gençlik elden uçar sevgilim

Öyle uzak durma beri gel beri
Gir sokul yanıma çekilme geri
Beni senin aşkın etti serseri
Değildi ki Osman naçar sevgilim
 

 

Ö n c e k i  O z a n

  S o n r a k i   O z a n