• Slider 1
  • Slider 2
  • Slider 3
  • Slider 4
  • Slider 5

Aşık Sefil (© Ozanlar.biz)
Fotoğraf: Ozanlar.biz

 

 

Carţuletli Sefil©

 

1940-1991. Şavşat’ın Carţulet (şimdiki adı Çamlıca) köyünde doğdu. Asıl adı Ahmet Durmuş’tur. İlkokulu köyünde okuduktan sonra Şavşat ve Trabzon’da eğitimini tamamladı.

Küçük yaşlardan itibaren şiirle ilgilenmeye başladı.  Köyüne gelip giden aşıkların etkisiyle ve sonraki yıllarda karşılaştığı başka şairler aracılığıyla geleneğe ilişkin bilgisini pekiştirdi.

Şiirlerinde hemen her konuyu işleyen Ahmet Durmuş yaklaşık 27 yıl öğretmen olarak görev yaptıktan sonra ölümünden 1 yıl önce emekli oldu.

Aşık Sefil’in şiirleri özellikle yöredeki değişik gazete, dergi ve araştırmalarda yayınlandı.

Carţuletli Sefil Şavşat'ta öldü ve orada toprağa verildi.

 


 

Dediler

Erenlere sordum bendeki hali
Senin alın yazın kara dediler
Dedim hep ağladım güldürmediler
Uğratıldın intizara dediler

Dar gününde yanan gelenin yoksa
Seni senin kadar bilenin yoksa
Gönül kapısını çalanın yoksa
İtilmişsin bir kenara dediler

Hüzünle yazılmış Sefili adın
Uzaklardan duyuluyor feryadın
Yaşın elli aradığın bulmadın
Belki de bulursun ara dediler

 


 

Getirdi

Dertlerimin listesini yazarken
Felek tuttu beni başa getirdi
Bahar gelmiş eller kırda gezerken
Benim baharımı kışa getirdi

Yaş ilerledikçe sert eser yeller
Sen seni bilmezsen acımaz eller
Yağmur deli yağdı kabardı seller
Sildi gerçekleri düşe getirdi

Sefil kader sana durmadan çattı
Soğuttu yaşamdan derbeder etti
Geçti ömrün üçte ikisi bitti
Ümitleri sönmüş yaşa getirdi
 

 

Ö n c e k i  O z a n

  S o n r a k i   O z a n