• Slider 1
  • Slider 2
  • Slider 3
  • Slider 4
  • Slider 5

Sefil Selimi (© Ozanlar.biz)
Fotoğraf: Ozanlar.biz

 

 

Sefil Selimi©

 

1933-2003. Şarkışla’da doğdu. Asıl adı Ahmet Günbulut’tur. İlkokulu ve ortaokul 2. sınıfa kadar Şarkışla'da okudu.

Aşıklık geleneğini yöresindeki aşıklardan öğrendi. Veli, Veysel (1894-1973), Ali İzzet (1902-1981) gibi aşıklardan etkilendi.

Yakın köylerden Kızılcakışla’da bulunan Çoban Mehmet adlı aşığa çıraklık yaptı. Sefil Selimi mahlasını da ondan aldı.

1957’den bu yana şiir yazan Sefil Selimi, 1966 yılından başlayarak belirli aralıklarla Konya Aşıklar Bayramına katıldı.

Sefil Selimi, bir süre Hollanda’da yaşadıktan sonra 1972’de yeniden Sivas’a döndü.

Alevi bir aileden gelmediği halde Alevi-Bektaşi geleneğinde şiirler yazdığından dolayı kendi çevresinde eleştirildiği oldu.

Sefil Selimi Sivas’ta öldü ve Şarkışla’da toprağa verildi.

Sefil Selimi’nin yaşamı ve şiirlerine ilişkin Abdullah Satoğlu’nun »Yar Badesi« (1963), İbrahim Aslanoğlu’nun »Yalınkat« (1978), Murat Özdemir’in, »Aşık Sefil Selimi’nin Şiirleri Üzerinde Bir İnceleme« (1982), Kültür Bakanlığı’nın, »Kul Yanmasın« (1989),  Doğan Kaya’nın »Çobanın Can Pınarı« (1996) ve son dönem şiirlerinin toplandığı Uğur Kaya’nın hazırladığı »Şiirleri ve Türküleriyle Aşık Sefil Selimi« (2001) adlı kitapları yayımlandı.

 


 

Benimdir

Gök kubbe altında yerin üstünde
Ne var ne yok canlı cansız benimdir
Yokluğa ulaştım varın üstünde
Onun için dinli dinsiz benimdir

Çevremi dolaştım içten ve dıştan
Sonuca geldikçe başladım baştan
Habersiz yaşadım bahardan kıştan
Uzun kısa enli ensiz benimdir

Büyüdüm küçüldüm hiç fark etmedi
Zamanla güreştim gücü yetmedi
Eli tutan toprak beni tutmadı
Giden gelen tenli tensiz benimdir

Felek katarına bir denk yükledim
Konakladım açtım sardım bekledim
Her kapıyı defalarca yokladım
Sağlam sakat denli densiz benimdir

Bu hesabın üst başıyla alt ucu
Sefil Selimi’nin itikat gücü
Tatlıya tatlıdır acıya acı
Huylu huysuz kinli kinsiz benimdir

 


 

Varamam

Ah edip çırpınan bülbüle döndüm
Biçare dolaşır güle varamam
Aramaktan bitkin düştüm yorgunum
Kendime gelip de dosta varamam

Bilen var mı acep aşkın bağını
Beyhude geçirdim gençlik çağını
Aşmaya uğraştım karlı dağını
Susuz bir çöldeyim göle varamam

Sefil Selimi’yim can üze üze
Sarpları geçtim de ulaştım düze
Avcıyım basarım izlerden ize
Hasbahçeye giden yola varamam

 

 

Ö n c e k i  O z a n

  S o n r a k i   O z a n