| |
Sümmani
Araştırmaları
|
|

Fotoğraf: Bekir Karadeniz
Aşık Sümmani
1860 - 1915. Narman’ın Samikale köyünde doğdu. Asıl
adı Hüseyin’dir. Küçük yaşlarda aşıklık geleneğini öğrenmeye başladı.
Yaklaşık 11 yaşında Erzurum’a giderek aşıklar çevresine girdi.
Hodlu Şamili gibi birçok aşıktan etkilenmesine karşın, Sümmani’nin
yetişmesinde dönemin ünlü aşığı Erbabi’nin katkısı farklıdır.
Rüyada gördüğü, herbirinin başı çevresinde uçuşan yeşil kanatlı 40
güvercin olan 3 derviş, yeşil bir yaprak göstererek üzerindeki yazıyı
okumasını istediler. Ancak Sümmani, okuma yazma bilmediğini söyledi.
Bunun üzerine dervişler okumayı öğretmeye başladılar. Hüseyin
böylelikle yapraktaki G-P-İ harflerini seçebildi. Bunlar Gülperi’nin
ilk orta ve son harfleriydi. Dervişlerden biri elindeki boş kadehi havaya
kaldırıp indirince kadeh dolmuştu. Sümmani’ye uzatarak
içmesini söyledi. Aynı zamanda da bunun bir bade olduğunu ve Bedehşah
Valisi Abbas Han’ın kızı Gülperi’nin adını fısıldadı. Sümmani,
kadehi içtikten sonra vücudunu bir titreme aldı. Daha sonra başları üzerinde
uçuşan güvercinlerin arasında bir kızın yüzü belirdi. Dervişlerden biri
bunu, Gülperi olduğunu söyledi. Onun da kendisi gibi bade içeceğini
ve ömür boyu sürecek bir sevdaya düşeceklerini ekledi. Eğer gözünü kırpmadan
bakmazsa kavuşamayacağını ve bu aşkın kıyamete dek süreceğini söyledi
derviş. Gerçekten de Sümmani kızın güzelliği karşısında gözünü
kırpmadan bakamadı.
Aşık Sümmani, yıllarca sevdiğini bulmak için yıllarca dolaştı. Ancak
kavuşmalarının olanaksızlığını anlayınca köyüne döndü.
Aşık Sümmani, sonraki yıllarda uzun zamandır birbirlerinin
aşıklıklarına ilişkin şeyler duyduktan sonra ancak o dönemde özel bir
izinle, Rusya’nın işgali altında bulunan Kars’a gidip Aşık Şenlik’le
karşılaştı. Günler süren karşılıklı türkü söylemeden sonra birbirlerini
etkilediler ve çok iyi arkadaş oldular. Daha sonra Şenlik’in annesi
Sümmani’yi gömleğinden geçirip evlat edindi.
Yaşça kendisinden büyük olmasına karşın Aşık Ruhsati’yi de etkileyen
Aşık Sümmani, birçok genç aşığında yetişmesine de katkıda bulundu.
Sümmani, köyünde öldü ve orada toprağa verildi.
Özellikle Doğu Anadolu’da yaygın olan ve Sümmani tarafından
söylendiği için de »Sümmani Ağzı« olarak bilinen ezgi, 11’lik
türkülerde yaygın olarak kullanılmaktadır.
Aşık Sümmani’ye ilişkin bugüne dek değişik araştırmacılar tarafından
çeşitli kitaplar hazırlandı.
(Bekir Karadeniz ●
1900'den 2000'e Halk Şiiri, Atılım Üniversitesi Yayınları,
2007)

Sümmani'nin Samikale
Köyündeki Mezarı |
|
Sümmani
Araştırmaları
|
|