• Slider 1
  • Slider 2
  • Slider 3
  • Slider 4
  • Slider 5

Aşık Yanguni (© BeKa)
Fotoğraf: Bekir Karadeniz

 

 

Aşık Yanguni©

 

1918-2002. Şavşat’ın Ķućen (şimdiki adı Kocabey) köyünde doğdu. Asıl adı Gülpaşa Tokdemir’dir. İlkokulu köyünde okudu.

Kuçenli Recai’den günümüze ulaşan geleneğin belirleyici olduğu bir sülaleden gelen Aşık Yanguni, Yaklaşık 15 yaşlarında rüyasında gördüğü kıza aşık olduktan sonra bağlama çalıp türkü söylemeye başladı. Askerdeyken köyüne gelip sevdiğini kaçırmak istedi. Ancak köyüne vardığında, sevdiğinin iki gün önce evlendiğini öğrenince düşüncesinden vazgeçti. Sevdiğine kavuşamaması üzerine Şavşat’ı terk ederek (1950) Adapazarı’na göçtü.

Türkülü halk hikayelerini ustalıkla anlatmasıyla tanınan Aşık Yanguni, 1971’den itibaren her yıl Konya Aşıklar Bayramına katıldı ve atışma dalında başarılar gösterdi. Ayrıca değişik yarışmalarda biricilikler de olmak üzere birçok ödül aldı.

Aşık Yanguni, yörede anlatılan geleneksel türkülü halk hikayelerinin birçoğunu bilmesi ve anlatmasıyla olduğu gibi, kendi özgün hikayesi »Casim Şah« ile de tanınır.

Aşık Yanguni’ye ilişkin Hayrettin Tokdemir’in »Aşık Yanguni, Hayatı ve Şiirleri« (1980) adlı araştırması yayımlandı.

Aşık Yanguni, Karapürçek’in Mesudiye köyünde öldü ve orada toprağa verildi.

 


 

Gelirim

Amucam bir manzum yazınız aldım
Bu teklifi koydum başa gelirim
Davete icabet hürmettir bildim
Kalmadı ihmallik koşa gelirim

Hile olmaz mert yiğidin merdinde
Sizler var olunuz daim yurdunda
Olsam bile Güh-i Kaf’ın ardında
Cebeli dağları aşa gelirim

Söylerim bir destan herdem vasfola
İlime ilçeme açılan yola
Bezirganım inci mercana lala
Haznenize gevher taşa gelirim

Yanguni’y rençperlik ferah bırakmaz
Amuca yeğenin kus’runa bakmaz
Terlan gönlüm gahi açar gah kalkmaz
Dönmüşüm kanatlı kuşa gelirim

 


 

Sevdiğim

Bugün yine şad eyledin beni yar
Düşmüş idim ah u zara sevdiğim
Etmiyor bu gönlüm bir sabr-ı karar
Sendedir derdime çare sevdiğim

Ateşle geçiyor civan çağlarım
Aşkın ile ciğerimi dağlarım
Sanma ayrı yare gönül bağlarım
Ben değilim kalbi kara sevdiğim

Yanguni’yim çağıran da bulursam
Konuşmayla muradımı alırsam
Eğer kavuşmadan asker olursam
Gönderiler bir diyara sevdiğim
 

 

Ö n c e k i  O z a n

  S o n r a k i   O z a n