• Slider 1
  • Slider 2
  • Slider 3
  • Slider 4
  • Slider 5

Tuncay Zavotçu (© Ozanlar.biz)
Fotoğraf: Ozanlar.biz

 

 

Tuncay Zavotçu©

 

1953 yılında Göle'nin Zavot (şimdiki adı Boğatepe) köyünde doğdu. İlk, orta ve yükseköğrenimini Kars'ta tamamladı.

Özellikle annesinin anlattığı hikayelerden etkilenerek aşıklık geleneği ve şiirle küçük yaşlardan itibaren ilgilenerek ilk şiirlerini ortaokul yıllarında yazmaya başladı. Bağlama çalmayı ise sonraki yıllarda öğrendi.

Zamanla okuduğu kitaplar ve dinlediği aşıklar aracılığıyla kendini geliştirip bilgisini pekiştiren Tuncay Zavotçu, ilk dönemlerde usta malı türküler seslendirirken sonraları kendi şiirlerini de bestelemeye başladı.

Tuncay Zavotçu Türkiye'nin birçok yöresinde katıldığı şenlik ve yarışmalarda birincilikler de olmak üzere çeşitli ödüller aldı. Ayrıca çeşitli radyo ve televizyon programlarına katıldı.

Annesinden öğrendiği hikaye geleneğine bağlı olarak birçok aşık ağzı anlatı düzenledi. Bunların bazıları yayınlandı.

Tuncay Zavotçu'nun şiirleri topladığı »Kafkaslardan Esintiler« (2006), »Yoklukta Pazar Eyledim« (2009), »Bilgi Sevgi Pınarı« (2010) adlı kitapları yayınlandı. Ayrıca aşık anlatılarına ilişkin yayına hazır kitap çalışmaları bulunmaktadır.

 


 

Belli Olur

Has kömürün kalitesi közünden belli olur
Er kişinin seviyesi sözünden belli olur
Kişinin aynası iştir başka ispat istemez
Makbul insan meclisteki yüzünden belli olur

Sıvama sakın sen paçayı görmeden sen dereyi
Sardırsan naşi tabibe azdırırsın yarayı
Vefasız aşk harap eder gönüldeki sarayı
Aziz canan edasından pozundan belli olur

Ey Zavotçu bu dünyada namerde bel bağlama
Emeği puç dizi sıyrık olup sonra ağlama
Ağır otur batman getir bey gafilden çağlama
Ustasından ders alanlar sazından belli olur

 


 

Felek

Düşünce aşkına gönül derdini
Çeke çeke kula döndürdün felek
Şu gurbet ellerde göz yaşlarımı
Döke döke sele döndürdün felek

Ey felek sitemin ahın bana mı
Şaşırdım günümü ayı senemi
Aşkın ateşiyle garip sinemi
Yaka yaka küle döndürdün felek

Her ne gelse kula gelirmiş Haktan
Duman tütmez imiş sönmüş ocaktan
Gönülden sevdiğim yare uzaktan
Baka baka ele döndürdün felek

Şu sineme saldın düğümü dağı
Viran kalsın sebeplerin ocağı
Gönlümde sevgiyle yeşeren bağı
Söke söke çöle döndürdün felek
 

 

Ö n c e k i  O z a n

  S o n r a k i   O z a n