Sefil Ahmet©

1840-1911. Sungurlu’nun Yamadı (şimdiki adı Küçük Erikli) kö-yünde doğdu. Doğum ve ölüm tarihleri kesin değildir. Herhangi bir eğitim almadı. Anlatılara göre 1800’lü yılların ortalarında doğduğu kabul edilebilir. Deli Boran (1838-1898) ve Sefil Ali’nin (1826-1907) ölümleri üzerine söylediği bir deyişe göre söz konusu yıllarda ha-yatta olduğu bilinmektedir.

Deyişlerinden hareketle küçük yaşlarda Alevi-Bektaşi geleneğini ve deyişleri öğrendiği anlaşılmaktadır.

Sefil Ahmet, kendisi Gazilerovacığı’ndan olmamasına karşın bu yöredeki Deli Boran, Sefil Ali (1826-1907), Keçiköylü Kul Hüseyin (1797-1882), Kumbabalı İbrahim (1830-1920), Kul Fakır (1863-1938), Hacet-li Deli Sadık, Sarkis Zeki (1842-1882) gibi birçok aşıkla dostluk kurdu ve meclislerde birlikte oldu.

Mehmet Dede Ocağına bağlı olan Sefil Ahmet yakın dostu Sefil Ali’yle uzun süre Çubuk, Keskin, Merzifon bölgelerinde birlikte dolaştı. Ayrıca yine Sefil Ali’yle birlikte Kerbela’ya da bir ziyareti oldu.

Sefil Ahmet’in nerede öldüğü ve toprağa verildiği konusunda bir bilgi bulunmamaktadır.

Sefil Ahmet’e ilişkin Ali Cem Akbulut tarafından hazırlanan »Aşık Sefil Ahmed« (2021) adlı bir araştırma yayımlandı.

Ali

Beni yedi kere haddeden çektin
Kadimdi dal ettin burada Ali
Aşkın kemendini boynuma taktın
Sinem büryan ettin yarada Ali

Kaşların hükmeder seri var deyu
Gece gündüz ah çekerim pir deyu
Gözleri sürmeli Leylam var deyu
Methini eylerim sırada Ali

Çok güzeller sevdim gönül ezildi
Şu katlime ferman senden yazıldı
Cevrini çekeli benzim soldu
Kalıbım kızdırdım kürede Ali

Sefil Ahmet eydur bakmam illere
Bir yar sevmiş deyu düştüm dillere
Hasiretim hüsnündeki güllere
Mürvet bizi erdir murada Ali

* * *

Sevdiğim

Bu seyranda seyran edip gezerken
Bir derviş donunda geldin sevdiğim
Ak göğsünün düğmelerin çözerken
Doğru söyle niye güldün sevdiğim

Destur ver de ayıklayım yolumu
Senin için kabul kıldım ölümü
Kimselere diyemiyom halimi
Ciğerimi pare böldün sevdiğim

Seni seven aşık hemen ah çeker
Mahitap benlerin güllerin kokar
Senin aşkın beni ateşe yakar
Şaşkın olduğumu bildin sevdiğim

Sefil Ahmet dostu metheder yine
Resmini benzettim ay ile güne
Şöyle bir bakışın kar etti cana
Aklımı başımdan aldın sevdiğim