Aşık Ormani
1957 yılında Ovacık’ın Çırpazin (şimdiki adı Arslandoğmuş) köyünde doğdu. Asıl adı Mehmet Gül’dür. İlkokulu köyünde okudu.
Çevresindeki bazı kişilerden ve köylerine gelip giden dede ve zakirlerden etkilenerek ilkokul yıllarında şiir yazmaya yöneldi. Yaklaşık 12 yaşında kendi kendine bağlama çalmayı öğrenmeye başladı ve kısa sürede ilerledi.
1973 yılından itibaren Kalemi mahlasıyla şiirler yazan Ormani bunları bir defterde topladı. 1980 yılında askerden döndükten sonra defterinin bir daha bulamadı ve bir süre şiir yazmadı.
1981 yılından itibaren orman muhafaza memuru olarak birçok yerde görev yaptı. Bir dönem özellikle mesleki ve çevre konuları üzerine şiir yazan Mehmet Gül daha sonra başka konulara yöneldi. Yaklaşık 20 yıl sonra mesleğiyle bağlantısı bakımından Ormani mahlasının uygun olacağında karar kıldı.
Çeşitli etkinlik ve şenliklere katılan Aşık Ormani’nin şiirleri değişik araştırmalarda yer aldı.
* * *
Artık
Muhammet’e aşık maşuk eyledi Gözümün selinde o dost var artık Söylenecek ne var ise söyledi Sazımın telinde o dost var artık
Ruhumu beslerim nefsim kınarım Aldığım nefeste dostu anarım Aşkın ateşiyle sönmez yanarım Közümün külünde o dost var artık
Hayal düşüm onun ile güzeldir Bu hal aşıklarda ebet ezeldir Adımımı doğru yöne düzeltir Özümün halinde o dost var artık
Özünden dilemiş mesajı attı Muhammet nurundan ışığı tuttu Ormani’nin aklı başından gitti Sözümün dilinde o dost var artık
* * *
Güzel
Unutulmaz dersin unutulmaz dost Canına ruhumu kattığım güzel Gündüz hayalimde gece düşümde Muhabbeti alıp sattığım güzel
Bir zamanlar sorguladım kuşkuyla Nefsimi takibe aldım baskıyla Hasan Hüseyin’e Muhsin aşkıyla Sevgi deryasına battığım güzel
Fatma emaneti Ali’nin oğlu Ayrılık kar etti yüreğim dağlı Ormani Muhammet nuruna bağlı Cemale gözümü tuttuğum güzel
Bu sayfadan alıntı yaparken lütfen kaynak olarak Ozanlar.biz'i gösterin.